Sylvia Beckers, moeder van Lois
“Je kunt als ouder pas loslaten als je vertrouwen hebt in de mensen die je kind begeleiden. Ik kan hier loslaten.”
“Toen Lois nog klein was, wilden wij er alles uithalen wat mogelijk was. We hebben niets nagelaten om haar te leren. Bij alle nieuwe ontwikkelingen keken we of die iets voor Lois konden betekenen. Nu ze volwassen is, mag ze zijn wie ze is en kijken we wat bij haar past. Dat geeft een rustig gevoel. Ik ben heel blij met de begeleiders van Activiteitencentrum PSW ’t Zonnehuis. Zij kennen Lois goed en weten waar ze blij van wordt. En daar word ik dan blij van.”
Overstap
Toen hun dochter Lois de leeftijd had dat ze de tyltylschool in Son en Breugel moest verlaten, klopten Sylvia en René Beckers bij Activiteitencentrum PSW ’t Zonnehuis aan voor dagbesteding. “We kenden PSW van Kinderdagcentrum De Heisterkes (het huidige Heikei) waar Lois als jong kind naartoe ging. Daarnaast lag Weert dichtbij onze woonplaats. In het begin moesten we eraan wennen dat er binnen de dagbesteding veel minder mogelijk was dan op school. Schijnbaar zit er nogal een verschil in financiering.”
Fietsen
“Ik ging daarom de eerste maanden zelf drie keer per week naar ’t Zonnehuis om met Lois te oefenen met fietsen. Bewegen is een van de belangrijkste doelen voor Lois; zelf neemt ze daar geen initiatief in en door te fietsen kan ze vrij onbelast bewegen. Wandelen houdt Lois fysiek maar heel even vol. We waren erg blij toen ’t Zonnehuis aangaf het fietsen zelf te gaan proberen. Tot op de dag van vandaag fietst Lois mee als de groep gaat wandelen. Als het even kan is dat elke dag! Uniek voor dagbesteding is dat ’t Zonnehuis een eigen gymzaal heeft. Een uitkomst op regendagen en de beweging die daar gegeven wordt, soms met stagiairs sport, is eveneens van wezenlijk belang voor Lois.”
Vertrouwen
“Om je kind los te laten, moet je vertrouwen hebben in degenen die je kind begeleiden. Ik kan hier loslaten. Lois uit zichzelf niet, je moet haar goed kennen en de signalen zien die ze geeft. De groep doet dat. Ik zie aan alles dat het hier goed is voor Lois. Daarnaast is het leuk dat je zelf bij binnenkomst begroet wordt als de mama van Lois.”
Perfect
“De zorg van elke ouder is; ‘wat als mij iets gebeurt?’ Door het overlijden van mijn man René speelde die vraag nog nadrukkelijker op. We vormden samen een geolied zorgteam voor Lois. Lois is inmiddels verhuisd naar een woonbegeleidingscentrum van PSW. Voor haar dagbesteding is ze op ’t Zonnehuis kunnen blijven. Ergens anders opnieuw beginnen zou jaren stilstand en dus achteruitgang hebben betekend. De huidige combinatie wonen-dagbesteding is perfect. Overdag veel aandacht voor beweging en spraak en in het woonbegeleidingscentrum mag ze lekker thuis zijn, rust pakken en afschakelen.”
Toekomst
“Waar ik me wel zorgen over maak, is of de dagbesteding Lois en haar groepsgenoten in de toekomst kan blijven bieden wat ze nodig hebben. De zorg staat onder druk. De betrokkenheid van de begeleiders én de kwetsbaarheid van de doelgroep maakt dat de begeleiders daarin wat terughoudend zijn en vasthouden aan hoe het nu gaat. Het gaat immers goed. Ik denk dat we meer in gesprek moeten hoe werkprocessen anders kunnen met meer inzet van familie en netwerk. Want die noodzaak gaat er echt aan komen. Mijn ervaring is gelukkig dat ik hier alles aan kan kaarten. Er wordt naar je geluisterd. We zijn het niet altijd met elkaar eens, maar de lijnen zijn kort en zaken zijn altijd bespreekbaar. Dus ook hier gaan we samen zeker een weg in vinden.”