Mariska krijgt vier jaar ondersteuning van PSW Thuis

Mariska: “Ik kreeg direct het gevoel dat ik er niet alleen voor stond en dat was fijn. Ik leefde niet gezond. Aan de ene kant schaamde ik me hiervoor, aan de andere kant wist ik dat PSW er was om me te helpen. Ik kon beter direct open kaart spelen en alles gewoon vertellen. Anders was alles nog jarenlang zo doorgegaan. Vlak daarna ben ik ook in therapie gegaan. Dat was zwaar, maar het heeft me ook heel erg geholpen.

Als Suzan langskwam bespraken we hoe de week was verlopen en als er iets was voorgevallen thuis, hadden we het daar over. We hadden ook gesprekken met mijn ouders erbij, zo konden zij ook aangeven waar zij tegenaan liepen.”

“Je kan dit en je gaat het gewoon doen!”

Een belangrijke stap was het zelfstandig gaan wonen.

Mariska: “Suzan heeft op een bepaald moment wel aangegeven dat het goed zou zijn als ik op mezelf zou gaan wonen. Ik zei altijd ‘ja, maar… Dan kom ik in de schulden terecht of misschien krijg ik een epileptische aanval en dan is er niemand om me te helpen.

Ik had eigenlijk veel smoesjes waarom ik niet op mezelf wilde wonen. Het was gewoon spannend. Suzan heeft op een gegeven moment gezegd: ‘je kan dit, vertrouw hierop!’

Ik ben toen met de gemeente en Suzan samen gaan zitten en toen kwam het project Woonkans ter sprake. Ik heb me hiervoor aangemeld en ik kreeg toen al heel snel te horen dat ik een woning toegewezen kreeg. Toen kon ik ook niet meer terug, haha.”

“Een belangrijke stap”

Suzan: “De stap om uit huis te gaan vonden we voor Mariska belangrijk, omdat ze dan meer rust en ruimte zou krijgen voor haar eigen ontwikkeling. Daardoor ontstaan er minder conflicten en kan ze zich echt even terugtrekken.”

Mariska: “Het contact met mijn ouders is veel beter geworden nu ik op mezelf woon. We spreken elkaar vaker en we kunnen het ook gewoon over normale dingen hebben. Dat is echt heel fijn. Dat kon eerst echt niet.

Het zelfstandig gaan wonen verliep goed. Wel merkte ik dat ik iets levendigs in huis miste. Ik ben zelf opgegroeid met dieren en wilde graag weer wat gezelligheid om me heen. Zo kwam Kieko, mijn vogel, erbij.”

“Ik heb in die vier jaar tijd veel bereikt”

Mariska: “Suzan heeft het dossier uitgeprint en ik heb hier gisteren en vandaag naar gekeken. Dan denk ik wel: Ik heb in die vier jaar tijd best wel veel stappen gezet. Ik heb nu meer controle over mijn emoties. Ook heb ik mijn eigen plek en ik heb Kieko natuurlijk.”

Suzan: “We gaan nu na vier jaar de begeleiding afronden. In het begin was een doel van Mariska het bijhouden van haar slaapkamer, wat soms al een hele opgave was. Nu heeft ze gewoon een eigen appartement dat ze goed onderhoudt.”

Mariska: “Ik woon nu bijna twee jaar op mezelf, mede dankzij PSW is dit gelukt.”

“Kleine stappen zijn echt de grote stappen”

Mariska: “We zitten nu in de afrondende fase, wat ik aan de ene kant heel spannend vind. Er valt straks ook een stuk structuur weg. Ook heb ik een hele fijne band met Suzan. Ik kan alles tegen haar zeggen. Aan de andere kant denk ik; ik heb het toch maar gedaan. Ik sta er straks niet alleen voor, dat weet ik ook wel, maar toch is het spannend.

Ik heb heel lang gedacht: het ligt niet aan mij. Ik ben het niet. Later kwam ik er dankzij de ondersteuning achter dat ik zelf ook wel echt een onderdeel was van het probleem. Gisteren heb ik samen met Suzan en mijn ouders om tafel gezeten om terug te kijken op de afgelopen jaren. Mijn ouders benoemden toen ook dat ik echt vooruit was gegaan.”

“Ik wil een taboe doorbreken”

Mariska: “Ik vind het belangrijk om mijn verhaal te delen. Veel jongeren denken dat ze geen hulp nodig hebben of schamen zich hiervoor, maar dit hoeft echt niet. Soms kun je het gewoon niet alleen en heb je iemand nodig die je helpt om over die drempel heen te stappen. Geloof me, ik ben zelf ook met veel angst over die drempel heen gestapt. Maar het lukte wel, doordat Suzan en andere begeleiders van PSW Thuis er voor mij waren. Kleine stappen zijn echt de grote stappen. Ik vind ook echt dat je moet praten als je ergens mee zit en het niet voor jezelf moet houden. Al is het maar door eerst naar een praktijkondersteuner te gaan. De wachtlijsten zijn overal nu gewoon lang.”

“Ze heeft nu voldoende handvatten om verder te kunnen”

Suzan: “Door de stappen die je hebt gemaakt, ziet de Wmo-consulent nu ook dat je het huis en de financiën op orde kan krijgen. We hebben bewust de begeleiding rustig afgebouwd, zodat Mariska ook hieraan kon wennen en zelfstandig verder kan. We hebben visueel gemaakt waar Mariska met verschillende vraagstukken bij kan aankloppen, bijvoorbeeld een budgetcoach bij de gemeente.

Het is nooit het perfecte moment om de begeleiding af te ronden, maar ik denk dat ze nu wel echt voldoende handvatten heeft om verder te kunnen. Als het even niet lukt, is het niet erg om op mensen terug te vallen.”

Mariska: “Ik ben heel dankbaar voor PSW. Ik vind dat iedereen mag weten dat het echt niet erg is om ondersteuning te krijgen. Er rust nog altijd wel een taboe op dit onderwerp. Als je hulp krijgt, ben je gek. Maar iedereen is een beetje gek en heeft z’n eigen dingen.

Ik heb heel veel aan die vier jaar ondersteuning vanuit PSW Thuis gehad. Door de begeleiders heb ik er weer vertrouwen in gekregen.