“Gillian zit goed op zijn plek en waar hij gelukkig is, telt.”
“Ik heb geleerd om in mijn appartement een paar dingen zelf te doen. Dat vind ik fijn. Ik poets nu elke woensdagavond aan de hand van een pictoschema zelf mijn kamer. Mijn ouders geloven het nog altijd niet!
“Patrick is graag bij ons thuis, maar nog liever op het WBC. Als hij op bezoek wil komen, belt of appt hij ons. We hadden er vanaf het begin een goed gevoel bij en zijn zonder meer tevreden. Patrick heeft het naar zijn zin. Dat is belangrijk voor ons. Wat wil je nog meer als ouder?”
“Ik ben eraan toe en pap en mam ook! Ik ben heel blij dat ik op mezelf kan gaan wonen: in het nieuwe woonbegeleidingscentrum Beckershof van PSW in Meijel.”
“Ik heb suikerziekte. Daar heb ik mee leren leven. Ik spuit zelf, dat is handig. Ik eet gezond, fitness veel en zorg dat ik mijn dag goed indeel met werk en vrije tijd. Begeleiding helpt me als dat nodig is. Ze zijn trots op mij dat ik mijn suiker zo goed onder controle heb. Dat ben ik zelf ook!”
“Het kostte een traantje maar deze stap is goed voor het hele gezin. Twan woont nu in een omgeving met leeftijdsgenoten. Zijn broer en zussen blijven net zo zeer bij hem betrokken als voorheen. Wij blijven dichtbij en helpen mee in zijn nieuwe huis. Wij zijn blij dat we deze kans bij PSW met beide handen hebben aangegrepen.”
“Het was moeilijk om thuis weg te gaan, maar omdat ik veel verzorging nodig heb ging het niet anders. Ik woon graag in het WBC. Ik heb leuke medebewoners en we gaan zo veel mogelijk op stap, naar het dorp, een feest of op uitstapje. Ik heb een mooie kamer waar ik me thuis voel en lekker muziek kan draaien.”
“Ik wilde graag over het park kijken en heb daarom dit appartement gekozen. Ik was snel gewend en vind het nog steeds fijn om hier te wonen. Ik ben graag op mijn eigen kamer en als ik anderen wil zien, ga ik gezellig naar de huiskamer. Ik ben trots dat ik mijn eigen voordeursleutel heb!”
“Het belangrijkste is dat teamleider en begeleiding op basis van wederzijds respect en vertrouwen met ouders/verwanten werken. Dat zorgen en zaken die beter kunnen, bespreekbaar zijn. We hebben samen een gedeelde zorg, begeleiders dienen ouders/verwanten daarin hún plek te geven, maar andersom zeker ook!”