“Alles draait om dezelfde grondhouding hebben: iemand een goed leven willen bieden.”
“Gillian zit goed op zijn plek en waar hij gelukkig is, telt.”
“Of alles goed gaat in het woonbegeleidingscentrum? Natuurlijk niet, maar dat is thuis toch ook niet? Ik zie begeleiders als de papa’s en mama’s van een groot gezin. Ik vertrouw het team dat mijn zoon Gillian begeleidt: hij wordt liefdevol verzorgd, krijgt zijn aandacht, wordt gezien, gehoord en vooral gerespecteerd zoals hij als mens is. Als de grondhouding van ouders en begeleiding is dat ze samen voor hetzelfde doel gaan: iemand een goed leven willen bieden, dan zit het goed. Ik heb dat gevoel bij de woning van Gillian. Aan de andere kant: als iets niet goed gaat hebben we het daar samen over. Nooit verwijtend, altijd constructief. Als je uitgaat van ieders beste bedoelingen en er is wederzijds respect en vertrouwen, dan kun je zeggen watop je hart ligt. Zo leert iedereen ervan, ook ik, en wordt de zorg alleen maar beter.”
Gerard Litjens is de vader van Gillian (34) die bij PSW woont en dagbesteding krijgt. Gerard is nauw betrokken bij het wonen en werken van zijn zoon: als vader, lid van de lokale ouder- en verwantenraad en vrijwilliger. Sinds dit jaar neemt hij ook zitting in de Centrale ouder- en verwantenraad van PSW.
Uit huis
“Gillian ging vroeg uit huis, hij was 14 jaar. Er kwam een kans voorbij en die hebben we gepakt. Gillian had thuis heel veel aandacht, duidelijkheid en toezicht nodig. Een meer gestructureerde en prikkelarme omgeving zou hem goed doen. Daarnaast had de intensieve zorg voor hem invloed op zijn jongere broer. We zijn begonnen met parttime wonen, we waren er nog niet aan toe dat hij helemaal uit huis ging. Het ouderinitiatief waar Gillian woonde werd in 2010 onderdeel van PSW en zeven jaar later zijn we verhuisd naar het huidige, toen gloednieuwe, woonbegeleidingscentrum. Over beide stappen hebben we veel met PSW gepraat en PSW heeft ons nauw betrokken. Gillian heeft de verhuizing heel goed opgepakt, daar ben je als ouders blij mee. Vanwege corona moest hij fulltime gaan wonen in het woonbegeleidingscentrum. Dat ging zo goed dat we besloten dat niet meer terug te draaien. Gillian zit goed op zijn plek en waar hij gelukkig is, telt.”
Vertrouwen
“Wonen in een groep betekent altijd dat je enige last van elkaar hebt. Gillian trekt zich graag terug op zijn kamer of in de tuinkamer. Daar kijk ik dan vaker dvd’s met hem of zingen we samen vrolijk mee met WC Experience of andere YouTube liedjes. Twee begeleiders ondersteunen zeven bewoners, dat betekent dat zij hun aandacht moeten verdelen. Dat is nu eenmaal zo. De begeleiding betrekt Gillian zoveel mogelijk bij de groep, bijvoorbeeld voor een spelletje en zijn klusjes. De grootste zorg van ouders is ‘wat als wij er niet meer zijn?’ Ik moet er nog niet aan denken, maar heb daar vertrouwen in. Als een begeleidster mij uit wil leggen hoe ik Gillian in sommige situaties het beste kan afleiden denk ik niet ’dat weet ik als vader heus wel’ maar ‘hoe mooi dat iemand zo betrokken bij mijn zoon is en zich zo in hem verdiept.’ Dat stelt mij gerust voor de toekomst.”